Pimpelmezen vliegen uit

In 2009 maakte ik een filmpje met mijn fototoestel van de pimpelmezen op ons balkon.
Hopelijk kan ik het hier plaatsen.

Zowaar het is gelukt.

Foto's op wordpress

Ik heb zin om weer eens wat meer aandacht aan mijn fotowerk te besteden. Het weer nodigt uit om naar buiten te gaan en als je mee wilt kijken ben je hartelijk welkom op
http://ellyvandoorn.wordpress.com/

Mystiek

Es schreef

Mijn eerste ultieme mystieke ervaring had ik in de jaren zeventig op een lsd-trip. Er was geen binnen of buiten meer, pure heldere wezenlijke werkelijkheidsbeleving. In die tijd las ik graag boeken van Castaneda en de gedichten van Allen Ginsberg die over hetzelfde verhandelden.
Het voordeel van deze ervaring was dat min of meer de basis werd gelegd tot een groeiend bewustzijn ongeveer vergelijkbaar met het aanreiken van een sleutel waarmee je de deur kunt openen die op slot is.

Leuk dat je hiermee komt Es. Tijdens de B. lessen die ik kreeg, hoorde ik dezelfde ervaringen. Allen Ginsberg werd een leerling van Rimpoche.
Bij zelfbewustwording en het boeddhistische pad van liefdevolle vriendelijkheid is er geen trip nodig. Het is een pad dat je bij vol bewustzijn zonder drugs kunt gaan. Zo kom je in het paradijs van je eigen innerlijk wezen. Waar je onderweg regelmatig weer mee in aanraking kunt komen. In toevallige ontmoetingen of zoals in de christelijke traditie wordt gezegd door genade.

Er bestaat geen paradijs buiten ons eigen diepste innerlijk  ZIJN. 

Daarover wordt in vele tradities, mystieke werken en  mythologische verhalen verteld.  Het betekent dat er velen zijn die het pad kennen en weten dat het door de mens begaanbaar is. Zij kwamen in hun innerlijk paradijs en konden er daardoor over schrijven. De ervaring was zo groot dat ze het niet voor zich wilden houden en het graag wilden delen. Dat deed een ieder op zijn eigen manier en men zocht daar woorden voor die een  aanwijzing geven voor dat wat hun belevenis was. Een belevenis waar moeilijk woorden voor te vinden zijn. Ook vertellen ze over de weg die ze gingen,  niet eenvoudig te gaan maar ook niet onoverkomelijk en zeker de moeite waard.

In het Boeddhisme worden handvatten aangereikt door het pad van de Boehdda te volgen zoals o.a.  in de Lam Rim, het Vajra Yana en de zes paramita's wordt beschreven.
De Joods-Christelijke traditie kent zijn tien geboden, geen VERboden, maar tien voorstellen die ons (aan)geboden worden om beter te kunnen leven, spiegels waarin je naar jezelf kunt kijken hoe het er met je voor staat en waar je iets mee kunt doen) en in het nieuwe testament de liefde voor God en de mens.
In het Hindoeïsme is een prachtig pad beschreven in de verhalen van de Mahabarata waar Krishna in de Bhagavat Gita aan Arjuna vertelt  hoe je de strijd aan kunt gaan op je weg.
In de mystiek lees je over de beklimming van een berg, bij Johannes van het Kruis en Teresa van Avila vertelt over de innerlijke burcht waar je in de diepste innerlijke kamer de Koning kunt ontmoeten. Een modernere schrijver is Anselm Grün. Hij schrijft daarover in zijn boekje: De hemel begint in jezelf.
Ook de boeken van Dürckheim zijn heel bijzonder en Walter leest ze graag heb ik begrepen :-)
Verder zijn er vele sprookjes en andere verhalen die vertellen over een weg  naar je diepste zelf. Je kunt ze allemaal gebruiken als spiegels.

Voor ieder wat wils als je geïnteresseerd zou zijn. Maar vergis je niet, 'je kunt het pad niet gaan als je het niet zelf geworden bent', wordt er geschreven in  'de stem van de Stilte'.
Kennis en lezen is niet voldoende voor resultaten, die kunnen er pas zijn als je het heel langzamerhand tot je door laat dringen door  te leren, erover te denken en STIL te zijn, te mediteren en het je eigen te maken. Er komt heel veel zelfreflectie bij kijken.  Het hoort er allemaal bij. Het is goed voor jezelf goed voor de medemens, aan het begin van het pad, voor onderweg en voor altijd.

En zoals altijd heb ik ook dit niet alleen voor jullie opgeschreven, al lijkt dat misschien zo, maar het geeft mijzelf ook weer een  ondersteuning op het pad dat ik wil gaan en waarop ik nog lang niet uitgewandeld ben.

Mystieke ervaring

Het kan je zomaar overkomen. Toch praat degene die het overkomt er niet zo graag over, want hoe kun je een ervaring verwoorden waar geen woorden voor zijn. Daarbij komt de mogelijkheid van het uitgesproken ongeloof van velen. Dan lijkt het delen ervan zo zinloos.

Plotseling lijken je ogen te zijn geopend en zie je voor een langer of kort moment de wereld als nooit tevoren. Het is niet meer jij en de wereld, maar jij en de wereld zijn één. Het is in en om je heen het doorstroomt je. Je wordt als het ware boven je dagelijkse doen en denken uitgetild en overziet het geheel. Het is niet meer het één of het ander, maar het is er allemaal. Verdriet en geluk zijn versmolten tot één geheel en toch ken je het verschil. Blijdschap, vreugde, geluk, het zijn allemaal woorden die niet waar maken waar het over gaat. Er lijkt een tipje van een sluier opgelicht en je ervaart een andere overweldigende wereld en een ander zelf als één geheel.

Misschien weten we dat alles in het universum deel van één oneindige stroom van liefde is, waarbinnen aantrekking en afstoting functioneert, maar weten is geen kennen. Weten is intelectueel beredeneerd, kennen is een verwerkelijking in onszelf. Die ervaring laat weten wat de Werkelijkheid  is. Het maakt duidelijk dat het niet het één of het ander is, maar beiden. Het Absolute onaanraakbare valt samen met het relatieve kenbare van het dagelijks leven.

De uitwerking daarvan naderhand is voor iedereen weer verschillend, want dan gaat de interpretatie en de dualiteit weer een rol spelen. Het enige wat duidelijk kan zijn geworden is, dat het mogelijk is op een heel andere manier aanwezig te zijn in het hier en nu. Anders dan er over het algemeen over wordt gesproken en begrepen. De werkelijkheid te zien en te ervaren is iets anders dan erover praten.. Het IS er, het BESTAAT . Daar hoef je niet meer aan te twijfelen.

Dat waar Boeddha, Jezus en vele andere mystici over praten heb je even kunnen ervaren. Zij vertellen dat het mogelijk is te leven in die staat van ZIJN. Inteligentie en beredeneren is niet het belangrijkste wat geld. Er is een open aandachtig bewustzijn voor nodig. Een bewustzijn dat openstaat voor meer dan we als normaal ervaren. Een bewustzijn dat niet vastzit in de theorieën die we opbouwen om dingen te verklaren, maar vrij is van denkbeelden, bewijsvoeringen en illusies waar we vol van zitten. Jammer genoeg komen we daar maar zelden van los want om er vrij van te zijn, is het nodig ze eerst te herkennen. En het dubbele daaraan is dat er toch ook woorden en denkbeelden nodig zijn om te verwoorden en duidelijk te maken waar het over gaat want ook hier kan het één niet zonder het ander.

 We hebben nog een hele weg te gaan om VOLLEDIG mens te worden. 

Dagelijkse overvloed

De rode beuk in vol ornaat gaat een weddenschap aan met de kastanje in bloei.

Ik ben een slecht jurylid

en zie door de bomen 

het bos niet meer.

ieder moment is de lichtval anders en mooier.
Ook 's avonds als de laatste zon laag door de takken schijnt
en wanneer de regen de stammen zwart door het blad laat schijnen.

Voor Pampus

Ik kijk terug op een drukke dag
Vanmorgen om kwart voor acht stapte mijn kleinzoon binnen en gewoonlijk ontbijten we dan samen. Hij heeft er dan al een reisje vanuit Markelo opzitten en omdat hij af en toe pas later naar school hoeft hebben we het even heel gezellig samen.
Hij is tegenwoordig ook heel geïnteresseerd in fotograferen en dat doet hij niet onverdienstelijk. Dat doet mijn 'oude hart' goed.
Alle activiteiten die daarna mijn dag vulden zorgden ervoor dat ik nu voor pampus achter compie zit. Ik hoop dat ik morgenochtend op tijd klaar ben voor de Yogales van 9.00 tot 10.00 want ook daar verheug ik me toch wel weer op.

De kastanjeboom voor ons raam laat alweer haar bloesem vallen.

Paradijs

Zou de wereld een paradijs zijn als we het juiste zouden doen, denken en weten?
of
zou de wereld voor MIJ een paradijs zijn als IK het juiste zou doen doen, denken en weten?
of
is dat te kort door de bocht.

Aan het eerste kan ik niets veranderen.
Aan het tweede kan ik 'werken' en daarvan kan ik soms resultaten proeven en daardoor vermoeden dat de stelling klopt.
maar ik ben er nog lang niet uit en denk dat er nog veel meer bij komt kijken.

Dog Whisperer

Nou moet ik me toch eens even achter mijn oor krabben.
Wat heeft de Dog Whisperer nou met aandachtig bewustzijn te maken?

Ruimte, energie en blijdschap

Ik kan honderd keer hetzelfde gezien hebben en honderd keer hetzelfde gelezen hebben en plotseling kom ik tot de ontdekking dat er toch nog meer achter dat wat ik erover denk verscholen ligt. Dat ik daar niet eerder opkwam is meestal het resultaat van gewoonten die zo zijn ingebakken, waar ik niet eens meer over nadenk. Allerlei gewoonten hebben, dingen zien en daar etiketten opplakken is 'normaal'. Zonder concepten kan ik niet leven. Ik zou niet weten dat een boom een boom was zonder het etiket boom.
Het ontdekkingsmoment van de meer of andere waarden achter het 'etiket' kan een enorme opening geven en me duidelijk maken dat er meer is dan ik aanvankelijk dacht, alhoewel dat moment van die ervaring niets met denken te maken heeft, maar met  bewust worden van het vastzittende denkpatroon. Die ontdekkingstocht is eindeloos en mateloos boeiend.

Om dat onderzoek te kunnen doen is het noodzakelijk me eerst bewust te worden van de ideeën die ik heb vastgezet die tot gewoontedenken zijn geworden, pas wanneer ik die herken is het mogelijk ze los te laten en openingen te creëren. Die nieuwe ideeën zijn niet noodzakelijk blijvend en kunnen altijd weer herzien worden. Dit proces geeft op zich al veel  ruimte, energie en blijdschap die vrij komt in de ervaring.

Zo kan ik denken dat ik me naar binnen heb gekeerd omdat ik niet uitga, gewoon van lezen houd of me met mijn eigen dingen bezig houdt en geen prikkels van buitenaf nodig heb, maar is dat zo? Zijn de dingen waar ik me mee bezig houd GEEN prikkels van buitenaf ook al zijn ze misschien minder opvallend dan wat ik mensen om mij heen zie doen?

En ook hier weer: het gaat niet om de antwoorden, of om de discussie of je iets wel of niet zou moeten doen, maar om het proces van bewustwording die de ruimte, rust, de energie, de vrede  en  blijdschap creëert.
Ik mag zijn die ik ben!

Naar binnen keren

Als het innerlijk leven is opgedroogd, moeten we wel kunstmatige prikkels van buitenaf scheppen om in een vervangingsmiddel te voorzien, of op zijn minst zorgen voor een dermate ongebroken opeenvolging van afwisselende sensaties, dat we geen tijd krijgen om de afwezigheid van leven in ons binnenste op te merken.

uit: Illusie en werkelijkheid
     J.J. van der Leeuw

Bevrijdingsdag

Zoals Plato al schreef in een van de reacties: er gaan heel wat discussies op blogs over dat gezamenlijk herdenken. Hoe denk jij daarover Elly?



Vandaag Bevrijdingsdag.
Maar wat is een Bevrijdingsdag als we vast zitten in oude wonden? Is er dan innerlijke vrijheid?
Daarmee wil ik niet zeggen dat er aan die open wonden zonder heling voorbijgelopen moet worden.
Er zijn zoveel blokkades, beperkingen en onoverkomelijke frustraties voor velen van ons die als kind genadeloos zijn  beschadigd. Zij hebben het niet eenvoudig om het verleden achter zich te laten. Vaak is het individueel onmogelijk geworden. Gelukkig kan een enkeling zich daarbovenuit worstelen en daar kan ik heel blij van worden. Het maakt ook duidelijk dat er een mogelijkheid is om het ergste te boven te komen en weer open naar de hele wereld te kunnen kijken. Het verleden achter je te laten en te leven vanuit een open NU.

Een tijdje geleden zag ik een reportage hoe men daar in Indonesië mee omging, met de ellende die wij als Nederlanders daar hebben aangericht. Als vanzelfsprekend had het een plek gekregen en leefden de slachtoffers in vrijheid verder. Zo zijn er meer voorbeelden.

De enige manier om te leren zwemmen is van de kant afspringen waaraan je je vastklampt. Maar wie garandeert je dat je niet verdrinkt? Angst om jezelf te verliezen is één van de grootste obstakels. Dat geld niet alleen voor oorlogswonden, maar voor veel andere zaken in ons leven. Er is heel veel moed nodig om daar doorheen te prikken. Het is maar de vraag of dat in een leven haalbaar is wanneer je zwaar beschadigd bent.
Ik zou iedereen die moed toe willen wensen om boosheid, frustratie, diep gewortelde zware emoties los te laten. Verder dan wensen kom ik niet want springen moet je zelf. De ervaring alleen kan je vertellen dat je verder leeft en het mogelijk is vanuit een ander perspectief naar iets te kijken waardoor er wezenlijk iets verandert en er meer innerlijke vrijheid ontstaat. Je kunt zwemmen.

We kunnen elkaar in openheid de ruimte, de liefde en vrijheid geven om te leren zwemmen, misschien wel met zwembandjes in het besef dat het niet voor iedereen mogelijk is over beperkingen heen te stappen.

Vaak is het moeilijk een middenweg te bewandelen waar beide partijen ongeschonden uit de bus komen. Maar met wederzijds respect moet het lukken. Alles verandert voortdurend ook onze emoties rond alle voorbijgaande zaken. Daarmee leren leven en ook de veranderende emoties toelaten, dat is een begin van innerlijke vrijheid. Dat is waar ik voor staan wil.



Beperking

Vrede

'Maak mij een instrument van uw vrede. Laat mij liefde zaaien daar waar haat heerst.'

Franciscus van Assisi

Corrie schreef er een mooie tekst over.

Naamloos

Een naamloos zwijgen
zingt mij toe
als voor mijn raam
gordijnen dicht
een vreemde vogel
roept
ik luister en beluister
je aanwezigheid
dichtbij
geen glas
en geen gordijn
zijn tussen
jou en mij
en is de vogel heen
ben jij toch hier
in naamloos zwijgen
van mijn hart

Een gedicht van Suze Ophof. Zij overleed in 2006

Gerust in onzekerheid

Ervaar je leven.

We worden geboren en vroeger of later sterven we. Elk moment is gewoon wat het is. Rancune, bitterheid en een wrok tegen iemand koesteren weerhouden ons ervan te zien, te horen, te proeven en ervan te genieten. Dit zou het enige moment van ons leven kunnen zijn, dit zou de enige aardbei zijn die we ooit zullen eten, We zouden ons hierover depressief kunnen voelen of we zouden het eindelijk kunnen waarderen. We zouden behagen kunnen scheppen in de kostbaarheid van elk afzonderlijk moment.

Uit: ‘Gerust in onzekerheid’  van Pema Chödrön

Rode beuk

Al die duizenden jonge tintelfrisse blaadjes aan de rode beuk waar mijn raam op uitkijkt. 

Zo pril, zo nieuw.

Zo rood zijn ze nog niet.

Vogelflat

Valse betrokkenheid

Ik dacht zou het niet mogelijk zijn

wat ruimte te creëeren

Natuurlijk, ieder zijn eigen deel

Geen koeien in de wei

maar op hun eigen deel

Van vogels weet ik zeker

dat zij niet kunnen vallen

dan doen we daar ons voordeel mee

Zij hoeven niet in stallen.

Ik maak voor hen een vogelflat

Dat zal ze best bevallen.

Belangrijk is dat IK

het op MIJN plekje

volledig naar mijn wensen heb

De rest

Ach

Weet ik veel!

I

Lentekriebels

Ja, zoiets moet het worden. Met veel kleurtjes en dingetjes voor een lentegevoel.
Het maagdelijke wit is verdwenen, want het begin is altijd door het kleurrijke kleurloze heenbijten.
Nu durf ik wel verder te experimenteren.
Schilderen om het schilderen.

Klaprozen

Binnenkort komen enkele schilderijen in Nijmegen te hangen bij
Jewel Heart.
Boeddhistisch Studie en Meditatie Centrum
Hatertseeveldweg 284, 6532 XX Nijmegen

Niets meer aan doen.

Ik heb de laatste hand gelegd aan het schilderij hieronder.
Ik wilde mijn oude Weblog voor schilderijen gebruiken, maar daar krijg ik zoveel vervelende spam reacties binnen dat ik heb besloten er vanaf te zien. Ik blijf gewoon mijn Magazijn gebruiken voor van alles en nog wat.
Nu het schilderij klaar is, valt ook het hele verhaal en de symbolische waarde ervan op zijn plek. Al schilderend ontstaat het verhaal en krijg ik heel langzamerhand zicht op wat er gebeurd. Even was ik vastgelopen. Iedere keer weer afstand nemen en kijken. Tot het idee zich rijpt en uitgevoerd kan worden. Voor mij spreekt het schilderij voor zichzelf. De inhoudelijkheid kan diep in me(ons)zelf teruggevonden worden.

Parijs, stad van het leven. Stad waar alles zich afspeelt. De liefde in verschillende vormen, maar ook de ellende en de armoe van de clochard. Die metaforen zijn in ieder mensenleven terug te vinden.

Afrodite  de Godin van de liefde.   De Notre Dame, de vrouw die zich ontfermt, het huis voor god met laddertjes naar de hemel  ver verwijderd van de aardse ellende. Een tent als je als zwerver het geluk hebt er een te bemachtigen om erin te wonen onder bomen, die in dit geval, bloeden.
Samengevat in een groot geheel dat Leven heet.

pfffff

Ik heb nog zoveel te doen
Zoveel te doen.

Mijn wekelijkse vaste dingen.
Filosofiegroepje voorbereiden
Jewel Heart Magazine lay-outen
De verhuizing van schoonouders helpen voorbereiden
Schilderijen expositie in Nijmegen voorbereiden
Dit schilderij proberen af te maken voor die tijd
en of dat allemaal lukt met zoveel andere zaken aan mijn hoofd ???

Ach, gewoon alles op zijn tijd.
Je kunt niet meer dan één ding tegelijk doen, toch.
Dus maak ik eerst nog maar even dit logje.